اشک خون بقم

اشک خون بقم. [ اَ ک ِ ن ِب َق ْ ق َ / ب َ ق َ ] ( ترکیب اضافی، اِ مرکب ) اشک خون آلود که از اندوه فراق زاید. ( رشیدی ) ( مؤیدالفضلا ).

اشک خون آلود که از انده فراق زاید

💡 آن کنیزک از مرض چون موی شد چشم شه از اشک خون چون جوی شد

💡 زین نسق اوصاف خانه می‌شمرد وز دو دیده اشک خونین می‌فشرد

💡 چو این گفته زن زان دلاور شنود به رخ برزچشم اشک خونین گشود

💡 در گلستان محبت سایه گل آتش است آبروی اشک خون آلود بلبل آتش است

💡 بجای اشک خون میبارم از چشم نمان اندر جگر چون هیچ تابم

💡 ای ز چشمم اشک خونین ریخته خون مردم را به خاک آمیخته