کاراکتر

فرهنگ معین

(تِ ) [ انگ . ] (اِ. ) ۱ - شخصیت ، منش . ۲ - هریک از اشخاص معرفی شده در یک داستان ، نمایشنامه یا فیلم نامه .

دانشنامه عمومی

کاراکتر (نماد). کاراکتر ( Character ) یک علامت یا نماد ( symbol ) نشانه شناسی یا یک علامت است، معمولاً یک حرف، یک رقم عددی، یک اندیشه نگاشت، یک هیروگلیف، یک نشانه گذاری یا یک علامت چاپی دیگر.
کلمه یونانی باستان χαρακτήρ ( 'charaktīr' ) از فعل χαράσσω ( charassō ) به معنای «تسریع کردن»، از ریشه PIE *g'ʰer - «برش» نیز در ایرلندی gearr و انگلیسی gassh ادامه یافته است، که شاید یک استعاره از همان ریشه یونانی باشد.
کلمه هیروگلیف به شخصیت های پیچیده و اسرارآمیز الفبای مصری اشاره دارد هیروگلیف مصری سیستم نوشتاری رسمی بود که در مصر باستان استفاده می شد. هیروگلیف ها عناصر واژه نگاشت، هجا و الفبایی را با مجموع ۱۰۰۰ کاراکتر مجزا ترکیب کردند.

دانشنامه آزاد فارسی

کاراکْتِر (character)
(یا: دخشه) یک حرف، یک عدد، یک علامت نقطه گذاری یا علایم دیگر یا هریک از کدهای کنترلی که با یک واحد (یک بایتی) اطلاعاتی به رایانه شناسانده می شود. هر کاراکتری را الزاماً نمی توان بر روی صفحه نمایش یا کاغذ مشاهده نمود.

ویکی واژه

شخصیت، منش.
هریک از اشخاص معرفی شده در یک داستان، نمایشنامه یا فیلم نامه.
فال گیر
بیا فالت رو بگیرم!!! بزن بریم