واکی تاکی

فرهنگ معین

[ انگ . ] (اِ. ) دستگاه فرستنده و گیرندة ر ادیویی کوچک قابل حمل با برد محدود.

دانشنامه عمومی

واکی تاکی ( به انگلیسی: Walkie - talkie ) یک وسیلهٔ قابل حمل است که امواج رادیویی را به صورت دو طرفه مخابره می کند. این وسیله در جنگ جهانی دوم توسعه یافت و توسعه آن در طول جنگ جهانی دوم به طور متفاوت به دونالد هینگز، مهندس رادیو آلفرد جی. گراس، هنریک مگنوسکی و تیم های مهندسی در موتورولا نسبت داده شده است. واکی تاکی برای اولین بار برای پیاده نظام استفاده شد، نمونه های مشابهی نیز برای توپخانه و واحدهای تانک طراحی شد و پس از جنگ، دستگاه های واکی تاکی به امنیت عمومی و در نهایت کارهای تجاری و شغلی گسترش یافت.
نخستین واکی تاکی در اندازهٔ بزرگ ساخته شده بود و برای حمل آن باید از کوله پشتی استفاده می شد. واکی تاکی امروز به اندازهٔ یک گوشی همراه معمولی است که در موارد مختلفی توسط ارتش، رادیو آماتورها و به صورت شخصی مورد استفاده قرار می گیرد.
برخی از نمونه های واکی تاکی دارای ویژگی های اضافی مانند ارسال تماس، دریافت تماس با زنگ لرزش، قفل صفحه کلید، و کرونومتر هستند. واکی تاکی های کوچکتر نیز در میان کودکان بسیار محبوب است.

ویکی واژه

دستگاه فرستنده و گیرندة ر ادیویی کوچک قابل حمل با برد محدود.
فال گیر
بیا فالت رو بگیرم!!! بزن بریم