واکسیناسیون

لغت نامه دهخدا

واکسیناسیون. [ یُن ْ ] ( فرانسوی ، اِ ) مایه زنی. ( لغات فرهنگستان ). واکسن کوبی. واکسن زدن. مایه کوبی. رجوع به واکسن شود.

فرهنگ معین

[ فر. ] (اِ. ) محل تلقیح واکسن ، مایه زنی .

فرهنگ عمید

عمل وارد کردن واکسن به بدن کسی، میاه کوبی.

فرهنگ فارسی

تلقیح، مایه زنی، عمل واکسن زدن
( اسم ) واکسن زنی مایه زنی . توضیح احتراز از استعمال این کلم. بیگانه اولی است .

دانشنامه عمومی

واکسیناسیون ( به فرانسوی: Vaccination ) یا ایمن سازی به تزریق و استفادهٔ واکسن گفته می شود که با هدف جلوگیری از ایجاد عفونت یا کاهش عوارض بیماری در شخص یا ایجاد ایمنی طبیعی، با تزریق آنتی بادی یا آنتی ژن به دست می آید. واکسیناسیون با تزریق عضلانی یا وریدی ( رگی ) ، یا چکاندن در دهان ( مانند فلج اطفال ) انجام می شود. دوام این نوع ایمنی سازی کوتاه مدت است و وابستگی به نیمه عمر آنتی بادی در بدن فرد دریافت کننده دارد و این مدت در حدود سه تا چهار هفته می باشد. در صورت تجویز آنتی ژن که شامل میکرو ارگانیسم ضعیف شده، کشته شده یا اجزاء آن می شود، دستگاه ایمنی فرد دریافت کننده تحریک و به طور فعال آنتی بادی تولید می کند. ایمنی بدست آمده در این حالت را ایمنی فعال گویند. دوام این نوع ایمنی، طولانی تر از نوع غیرفعال است.
واکسیناسیون اقدام مهمی است که به وسیلهٔ آن با هزینه کم می توان از ابتلاء به بیماری های عفونی جلوگیری کرد.

دانشنامه آزاد فارسی

رجوع شود به:مایه کوبی

ویکی واژه

vaccinazione
محل تلقیح واکسن، مایه زنی.
فال گیر
بیا فالت رو بگیرم!!! بزن بریم