مایو
فرهنگ معین
فرهنگ عمید
فرهنگ فارسی
دانشنامه عمومی
واژهٔ مایو ( به فرانسوی: Maillot de bain ) از زبان فرانسوی وارد زبان فارسی شده است.
مایوهای زنانه بر چهار گونهٔ یک تکه، دوتکه، سه تکه و اسلامی است. یک تکه در جلو از شرمگاه تا بالای سینه را می پوشاند، در دوتکه تکه ای در جلو شرمگاه را پوشانده و در عقب بخشی ( در حالت کمینه تنها چاک باسن ) تا تمام باسن را می پوشاند. تکهٔ دیگر در جلو سینه ها را می پوشاند و در پشت معمولاً دو بند آن به هم می رسند. از این رو پشت مایو و نیز شکم از زیر سینهٔ وی عریان است. سه تکه دارای همان بخش های دوتکه است به اضافه بخش سوم که تکه پارچه ای است که دور باسن و شرمگاه پیچیده شده و همانند یک دامن بسیار کوتاه، برآمدگی های باسن و چاک های شرمگاه را میپوشاند.
مایو اسلامی مدل سمیرا طراحی شده در اندونزی دست ها تا مچ، پاها تا مچ و تمام بدن تا گردن را می پوشاند. علاوه بر آن دامن کوتاهی نیز به آن ضمیمه است. نوع دیگر مایوی اسلامی «بورکینی» نامیده می شود و در توسط شرکت آهیدا طراحی شده است. این نوع از مایو اسلامی فاقد دامن بوده و در عوض گردن و موها را می پوشاند.
مایوهای مردان به طور عادی شلوارکی است که به خاطر داشتن حالت کشدار از برخاستن ( نعوظ ) آلت هنگام شنا در مردانی که به علت داشتن آستانه تحریک پایین با حرکت در آب دچار نعوظ می شوند جلوگیری می کند. مایو مردانه به دو فرم رایج رکابی و پاچه دار در بازار ایران وجود دارد. بهتر است هنگام شنا از مایو استفاده شود زیرا در سرعت و کیفیت شنا تأثیر دارد.
مایو (خارطوم). مایو ( به عربی: حی مایو ) یک محله در سودان است که در خارطوم واقع شده است. مایو ۴۰ کیلومتر مربع مساحت دارد.