لغت نامه دهخدا
غیل. ( ع اِ ) درختان انبوه و درهم ، بفتح اول هم به همین معنی است. درختان نی و حلفا. ( از منتهی الارب ) ( از اقرب الموارد ). || نیستان. ( غیاث اللغات ). || بیشه شیر. ( مهذب الاسماء ) ( منتهی الارب ). غیلَة با افزودن هاء به آخر آن گفته نمیشود. ( منتهی الارب ) ( از اقرب الموارد ). بیشه و صحرا. ( غیاث اللغات ). جایگاه شیر. ج ، اَغیال ، غُیول. ( اقرب الموارد ). || جنگل. ( منتهی الارب ). اَجَمَة. ( اقرب الموارد ) :