دارالترجمه
فرهنگ عمید
دانشنامه عمومی
در آخرین مصوبه اداره امور مترجمان رسمی نام دارالترجمه از واژگان رسمی کشور حذف شد و به جای آن «دفتر ترجمه رسمی» وارد شد؛ و دارالترجمه ها را بر اساس شماره می شناسند مثلا دارالترجمه 206 یا جهانگیری یا 204 نغمه.
دارالترجمه ها بر دو نوع هستند. برخی کارهای رسمی و برخی کارهای غیررسمی را انجام می دهند. کارهای رسمی یعنی ترجمه اسناد و متونی که ترجمه آنها منوط به تاییدیه مترجم رسمی و پس از آن دادگستری و وزارت امور خارجه ( در ایران ) است. این دارالترجمه ها به لحاظ فنی، باید به اداره فنی دادگستری پاسخگو باشند و این مرجع، نهاد رسیدگی کننده به شکایات ارباب رجوع می باشد.
دارالترجمه های رسمی دارای مهر تایید مربوط به دفتر خود با شماره معینی می باشند و در این دفاتر سه نوع سربرگ و مهر مترجم، سربرگ و مهر قوه قضاییه، سربرگ وجود دارد. تمامی مدارکی که به اصطلاح ترجمه می شوند در دارالترجمه به صورت محرمانه و توسط مترجم قسم خورده صورت می گیرد و تمامی محتوای ترجمه باید معادل با سند رسمی باشد.
برخی از دارالترجمه ها نیز صرفاً امور دانشجویی و مقالات و کتب را ترجمه می کنند که البته مسئولیت حقوقی در باب ترجمه های نادرست بر عهده آنها نیست ( در ایران ) و در صورت بروز اشتباه در کار ترجمه، اداره فنی دادگستری نمی تواند پیگیر شکایات باشد و اساساً شکایت از این مراکز را نمی پذیرد چون اصالتاً معتقد بر غیرقانونی بودن آنها است و باید شکایت رو از طریق دادگاه پیگیری نمود.
برخی از خدماتی که نیاز به دارالترجمه رسمی دارند عبارتند از:
• مدارک تحصیلی در مقاطع ابتدایی و راهنمایی و دبیرستان و پیش دانشگاهی
• مدارک تحصیلی مربوط به وزارت علوم
• مدارک تحصیلی مربوط به دانشگاه آزاد
• مدارک تحصیلی مربوط به وزارت بهداشت درمان و آموزش پزشکی
• گواهی های پزشکی و بیمارستانی
• ( رونوشت ) سند ازدواج یا طلاق
• گواهی کار از شرکتهای خصوصی
• گواهی کار از ارگانهای دولتی
• گواهی سوء پیشینه
• سند ملکی
• وکالتنامه
• برگه معاملات قطعی
• ترجمه و تأیید پروانه مطب و پروانه دائم پزشکی
• مبایعه نامه، اجاره نامه، اقرار نامه و تعهد نامه
• استشهادیه
• احکام
• کلیه گواهی های مالی
• کلیه مدارک مربوط به شرکتها، اساسنامه، شرکت نامه، . . .
• ترازنامه های مالی شرکت ها
• مدارک صادره از سایر کشورها