تودرتو. [ دَ ] ( ص مرکب ) توئی درون توئی.با توهای بسیار: جامه تودرتو؛ تابرتا. لابرلا. ( یادداشت بخط مرحوم دهخدا ). || که بیکدیگر در وراه دارد: اطاقهای تودرتو؛ که بیکدیگر در دارند. که هر یک را به دیگر راه و در است. ( یادداشت ایضاً ). - تودرتو کردن ؛ به قصد فریب ، مخلوط و درهم کردن چنانکه حسابی را: تودرتو کردن حسابی ؛ به قصد نفع نامشروع حسابها را درهم و پیچیده کردن. ( یادداشت بخط مرحوم دهخدا ). رجوع به تو شود.
فرهنگ معین
(دَ ) (ق مر. ) ۱ - لا به لا، داخل هم . ۲ - پی در پی ، دنبال یکدیگر .
فرهنگ عمید
= تو tu * توبرتو
فرهنگ فارسی
۱ - لابلا ته برته . ۲ - پی درپی دنبال یکدیگر . ۳ - هزار خان. گوسفند . ۴ - ( صفت ) سر در خود . ۵ - حرام توشه . توئی درون توئی ٠ با توهای بسیار ٠ یا که به یکدیگر در و راه دارد ٠