باره بند

لغت نامه دهخدا

باره بند. [ رَ / رِ ب َ ] ( اِ مرکب ) جایی که اسب بندند و در عرف این زمان اصطبل و طویله راگویند و باربند مخفف بهاره بند نیز آمده. ( انجمن آرا ) ( آنندراج ). طویله و جای بستن اسب چه باره بمعنی اسب هم هست اکنون در تکلم باربند گویند. ( فرهنگ نظام ).رجوع به باربند شود. مخفف بهاره بند. ( انجمن آرا ).

فرهنگ معین

(رِ بَ ) (اِمر. ) طویله ، اصطبل .

فرهنگ عمید

جایی که در آن چهارپایان، به اسب را می بستند، اسطبل، طویله.

فرهنگ فارسی

( اسم ) جایی که در آن اسب را بندند طویله اصطبل .
جایی که اسب را بندند

ویکی واژه

طویله، اصطبل.
فال گیر
بیا فالت رو بگیرم!!! بزن بریم