پیکان

پیکان. ( اِخ ) قصبه ای از دهستان خرقویه بخش حومه شهرستان شهرضا. واقع در 42 هزارگزی شمال خاوری شهرضا. متصل به راه ماشین رو بیک آباد به شهرضا. جلگه و معتدل. دارای 3601 تن سکنه. آب آنجا از قنات و چاه. محصول آن غلات و پنبه. شغل اهالی آن زراعت و راه آنجا ماشین رو است. یک دبستان و یک مسجد قدیم و در حدود 20 باب دکان دارد. ( فرهنگ جغرافیائی ایران ج 10 )

(پِ ) (اِ. ) آهن نوک تیز سر تیر و نیزه.

قطعۀ فلزی نوک تیزی که بر سرِ تیر یا نیزه نصب کنند.

فلزنوک تیزوسرنیزه، پیکانه هم میگویند
( اسم )۱- آهن سر تیر و نیزهفلزی نوک دار که بسر تیر و نیزه نصب کنند نصل: چه افسر نهی بر سرت بر چه ترگ برو بگذرد برو پیکان مرگ. ( شا. بخ ۲۳۵۶: ۸ ) و کمان وی ( کیومرث ) بدان روزگار چوبین بود بی استخوان یک پارچه چون درون. حلاجان و تیروی کلکین با سه پر و پیکان استخوان.
نام موضعی از رستاق قاسان آنچنانکه در تاریخ قم آمده است

اسم: پیکان (پسر) (فارسی)
معنی: نوک فلزی و تیزسر تیر یا نیزه

{arrow} [ریاضی] تعمیم مفهوم نگاشت در نظریۀ رسته ها متـ. ریختار morphism
{point, pile, arrow point} [ورزش] کلاهک فلزی نوک تیزی که بر سر تیر قرار می گیرد متـ. سرتیر arrowhead, head1

💡 شکافی زد به‌پای شاه مردان ز خود بی‌خود برون آورد پیکان

💡 خون من از بس که با پیکان او جوشیده است در رگ من موج خون بانگ سلاسل می‌دهد

💡 هلاک جان ما خواهی کمان ابروانت را ز مژگان تیر ساز و تیر را از غمزه پیکان کن

💡 از چشم روان کرده بهر دل مشتاقان از هر نظری تیری وز هر مژه پیکانی