فرخنده بودن و نبودن

به معنای داشتن یا نداشتن بخت و خوشی در زندگی است، «فرخنده» به کسی یا چیزی گفته می‌شود که موجب خوشحالی، موفقیت و سعادت باشد و «نبودن» آن به معنای نبود خوش‌یمنی و بداقبالی است.