اصطلاح «دل کسی تاقچه نداشتن» در زبان فارسی دو معنا دارد و معمولاً در محاوره و زبان عامیانه به کار میرود. اولین معنا اشاره به کسی دارد که صبر و تحمل کمی دارد و زود عصبانی یا ناراحت میشود. این فرد نمیتواند فشار یا ناراحتی را تحمل کند و کوچکترین موضوعی ممکن است دلش را آزرده کند. در این معنا، «تاقچه نداشتن» نشاندهنده فقدان ظرفیت روانی برای کنترل احساسات و خشم است. این تعبیر برای توصیف افرادی به کار میرود که هیجاناتشان سریع بروز میکند و آرامش درونی ندارند.
دومین معنا اشاره به کسی دارد که بسیار رک و صریح است و بدون پرده سخن میگوید. در این حالت، «دل تاقچه نداشتن» یعنی شخص از بیان نظر خود واهمه ندارد و همه حرفها را بیپرده بیان میکند. افرادی که دلشان تاقچه ندارد، معمولاً بدون رودربایستی صحبت میکنند و کلامشان مستقیم و صریح است. این اصطلاح هم میتواند حالت منفی صبر کم را نشان دهد و هم حالت مثبت صداقت و رکگویی را بیان کند.
