این جمله بیان حسرت و افسوس از عدم آگاهی یا درک درست در گذشته است. معمولاً وقتی کسی به اشتباه یا نکتهای حساس پی نبرده و حالا به آن پی برده، این جمله را به کار میبرد.
این جمله بیان حسرت و افسوس از عدم آگاهی یا درک درست در گذشته است. معمولاً وقتی کسی به اشتباه یا نکتهای حساس پی نبرده و حالا به آن پی برده، این جمله را به کار میبرد.