افریدن و هستی دادن

به معنای خلق کردن، آفرینش و ایجاد چیزی نو است. این کلمه بیشتر درباره خداوند یا نیروهای طبیعت به کار می‌رود که جهان و موجودات را به وجود آورده‌اند.

مترادف‌ها

آفرینش، خلقت، ایجاد، پدید آوردن

متضادها

نابودی، فنا، نیستی، تخریب