تو ای گل یاس بهارم

💡 شاعر با احساس خود در این بیت زیبا می‌گوید: تو ای گل یاس بهارم که با آمدنت تمام تاریکی‌های زندگی من را با نور خود از بین بردی.

💡 وقتی او آن شعر قدیمی را با صدای آرام خواند، ناخودآگاه با گفتن تو ای گل یاس بهارم، تمام خاطرات خوش گذشته را در ذهن من زنده کرد.

💡 در آن شب شاعرانه، او با زمزمه کردن کلمات تو ای گل یاس بهارم، سعی داشت از زیبایی معشوق خود در میان گل‌های باغ تمجید کند.