صحرای بی آب و علف

به مناطقی گفته می‌شود که تقریباً هیچ گیاه و منبع آبی در آن یافت نمی‌شود. این مناطق بسیار خشک و غیرمناسب برای زندگی عادی انسان و حیوان هستند و معمولاً به بیابان‌های خشک و کم‌بارش اشاره دارد.