برزگر و دهقان

یعنی کشاورز، زارع و کسی که به کارِ کشت و کار و زمین‌داری مشغول است. «دهقان» در فارسی کهن هم به معنای کشاورز آمده و هم گاه به معنای مالکِ روستا یا زمین‌دار.