این ترکیب احتمالاً یک اصطلاح عربی یا فارسی قدیمی است که به رهبری یا ریاست بزرگان (اساطین یعنی سروران یا بزرگان) اشاره دارد. «مشیخه» به معنای رهبری و ریاست است و «اساطین» جمع استاد یا بزرگوار است. بنابراین «مشیخه اساطین» یعنی رهبری و ریاست بزرگان یا علمای برجسته.