بدیعه پردازی

نوآوری در سخن و هنر؛ آوردن تعبیرها و مضمون‌های تازه و شگفت. در بلاغت فارسی، یعنی آفرینشِ ظرافت‌ها و مضمون‌های بدیع در شعر و نثر.