عقل هیولایی

در فلسفه، به مرتبه‌ای از عقل گفته می‌شود که هنوز در حالت بالقوه و آمادگیِ محض برای ادراک است. یعنی عقلی که هنوز فعلیت نیافته و مانند «هیولا» یا ماده، پذیرای صورت‌های عقلی است.