برقرار بودن به معنای وجود داشتن، ادامه داشتن یا فعلیت داشتن چیزی است. این واژه معمولاً در توصیف وضعیت ثبات، وجود ارتباط، قانون یا رابطه به کار میرود و نشاندهنده پایداری و استمرار آن است.
برقرار بودن به معنای وجود داشتن، ادامه داشتن یا فعلیت داشتن چیزی است. این واژه معمولاً در توصیف وضعیت ثبات، وجود ارتباط، قانون یا رابطه به کار میرود و نشاندهنده پایداری و استمرار آن است.