دارای چهره و سیمای تازه و دلانگیز؛ یا کسی که صورت و هیأتی زیبا و نو دارد. در ادب فارسی، «بدیع» به معنیِ نو و شگفتانگیز است.
دارای چهره و سیمای تازه و دلانگیز؛ یا کسی که صورت و هیأتی زیبا و نو دارد. در ادب فارسی، «بدیع» به معنیِ نو و شگفتانگیز است.