زمین بلند

زمین بلند بمعنای زمینهای وسیع و بلند است. زمین، سومین سیاره منظومه شمسی است که در فاصلهٔ ۱۴۹٬۶۰۰٬۰۰۰ کیلومتری از خورشید واقع شده است. در زبان اوستایی، واژه زم به معنای سرد است و با افزودن پسوند ین، واژهٔ زمین به معنای جسم سرد شکل گرفته است. تابش موج بلند زمین یا تابش خروجی امواج بلند، تابش پرتوهای الکترومغناطیسی طول موج‌های بین ۳٫۰ تا ۱۰۰ میکرومتر از زمین و اتمسفر آن به فضای بیرون به صورت تابش گرمایی است. از این تابش به عنوان بالازدن چشمه‌ای پرتو موج بلند و «شار موج بلند زمینی» نیز یاد شده‌است. شار انرژی منتقل شده توسط پرتوهای خروجی موج بلند در وات / متر مربع (W / m²) اندازه‌گیری می‌شود. در سیستم آب و هوایی زمین ، انتشار موج بلند فرایندهای جذب، پراکندگی و انتشار گازهای اتمسفری، ذرات معلق در هوا، ابرها و سطح را پوشش می‌دهد. بیش از ۹۹٪ از تابش‌های موج بلند خروجی دارای طول موجی بین ۴ و ۱۰۰ میکرومتر و در بخش فروسرخ حرارتی طیف الکترومغناطیسی است.