عقد مکره

عقد مکره به نوعی توافق حقوقی اشاره دارد که در آن یکی از طرفین تحت فشار یا تهدید ناچار به پذیرش شرایط می‌شود. این وضعیت اغلب به دلیل وجود شرایط خاصی به وجود می‌آید که فرد را به اتخاذ تصمیمی وادار می‌کند که در حالت عادی ممکن است آن را نمی‌پذیرفت. در چنین حالتی، اراده واقعی طرف مکره به شکل کامل آزاد نیست و به همین دلیل از نظر قانونی اعتبار کمتری دارد. در فقه اسلامی، به عنوان یک عقد غیرنافذ شناخته می‌شود، به این معنا که اگر فرد مکره بعد از برطرف شدن فشار یا تهدید، تصمیم به ابطال آن بگیرد، حق این کار را دارد. بنابراین، این نوع عقد نمی‌تواند به عنوان یک توافق معتبر و دائمی در نظر گرفته شود. از این رو، برای جلوگیری از وقوع چنین حالاتی، لازم است که شرایط و اوضاع اجتماعی به گونه‌ای باشد که افراد تحت فشار قرار نگیرند و بتوانند به‌طور آزادانه و با اراده کامل اقدام به تصمیم‌گیری کنند. در نهایت، توجه به این نکته حائز اهمیت است که شرایط مکره می‌تواند به حقوق افراد آسیب بزند و لذا باید با دقت و حساسیت بیشتری در این زمینه عمل کرد.