بستاوه

واژه‌ای نادر و کم‌کاربرد؛ به معنی «بسنده، کافی، شایسته» یا «درخور و سزاوار» آمده است. در برخی منابع کهن، صورت‌هایی نزدیک به آن برای بیانِ «کفایت» یا «شایستگی» دیده می‌شود.