دهای به معنای زیرکی، تیزهوشی و هوشمندی است. این واژه به توانایی فرد در درک و تحلیل شرایط و اتخاذ تصمیمات مناسب اشاره دارد.
مثال کاربرد در جمله:
و آن موش را زِبرا نام بود، با دَهای تمام و خِردِ بسیار؛ گرم و سرد روزگار دیده و خیر و شرَّ احوال مشاهدت کرده؛ و در آن مواضع از جهت گریزگاه روز حادثه صد سوراخ ساخته و هر یک را در دیگری راه گشاده و تیمار آن را فراخورِ حکمت و بر حَسَبِ مصلحت بداشته.
معنی:
و آن موش نامش زِبرا بود. با خِرد و هوش بسیار و خوب و بد روزگار را دیده نیکیها و زشتیها را مشاهده کرده؛ و در آن جایها برای فرار در روز حوادث، صد سوراخ و لانه ساخته بود و هر یک از سوراخها را به دیگری راه داده و مناسب دانش و مطابق مصلحت از آن سوراخها مواظبت میکرد.
در این متن، دهای به هوش و زیرکی موش زِبرا اشاره دارد که او را قادر میسازد تا در شرایط سخت زندگی تصمیمات عاقلانهای بگیرد.
