لغت نامه دهخدا
استراسیسم. [ اُ ] ( فرانسوی، اِ ) ( از یونانی استراکن، بمعنی صدف، زیرا مردم اثینه رأی خود را بر صدف می نوشتند ) قضاوت ملت اثینه که بدان وسیله یک تن مدنی مظنون مدت ده سال نفی بلد میشد و این امر پس از سقوط پیزیسترات جبار و دو پسر وی معمول گردید. میلتیاد، تمیستوکل، آریستید، سیمُن مشمول این قانون شدند. رجوع به استراکیسمس شود.
