استهزا

استهزا

واژه استهزا در زبان فارسی، با ریشه‌ای عربی، به معنای تمسخر، تحقیر و کوچک‌ شمردن دیگران استفاده می‌شود. زمانی که فردی مورد استهزا قرار می‌گیرد، شخصیت، رفتار یا عقایدش با گفتار یا رفتار تحقیرآمیز و گاه طنزگونه خفیف شمرده می‌شود. این عمل می‌تواند به صورت کلامی، رفتاری یا حتی از طریق زبان بدن انجام شود و عموماً بار منفی دارد، چرا که موجب آزردگی و کاهش احترام طرف مقابل می‌شود. تفاوت استهزا با طنز ساده در هدف آن است؛ طنز معمولاً برای ایجاد سرگرمی به‌کار می‌رود، در حالی‌که این واژه با نیت تحقیر و تمسخر همراه است. از دیدگاه روانشناسی، افرادی که به استهزای دیگران می‌پردازند، غالباً تلاش دارند برتری خود را نشان دهند یا به ضعف‌های دیگری اشاره کنند.

مترادف‌ها

تمسخر، مسخره کردن، ریشخند

متضادها

احترام، ستایش، تمجید، تکریم

فرهنگ عمید

مسخره کردن، ریشخند کردن.

فرهنگ فارسی

( مصدر ) افسوس کردن ریشخند نمودن.

جمله سازی با استهزا

جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب

💡 باز ساقی لب به استهزا گشود گفت رسم باده خواری این نبود!

💡 چرا شده است چنین مورد ملامت و طعن چه شد که در همه عالم محل استهزاست

💡 برخورد ناعادلانه با حقوق شهروندان در آن دوران، منجر به موجی از استهزا و انتقادات تند از سوی افکار عمومی و رسانه‌های بین‌المللی در سراسر جهان شد.

💡 او تلاش کرد تا با استفاده از طنز و استهزا، ضعف‌های ساختاری سیستم قضایی را برای مخاطبان خود به شکلی اثرگذار و قابل توجه بازگو کند.

💡 در متون ادبی کلاسیک، نویسندگان اغلب از تکنیک استهزا برای نقد رفتارهای ریاکارانه و ناصواب اشراف‌زادگان و صاحبان قدرت در جوامع مختلف استفاده می‌کردند.

کلمات مرتبط

پیشنهاد شما
پیشنهادهای کاربران