لغت نامه دهخدا
چشم فرودوختن. [ چ َ / چ ِ ف ُ ت َ ] ( مص مرکب ) چشم فروبستن. چشم برهم نهادن.
- چشم از جهان فرودوختن؛ کنایه است از تن بمرگ دادن و دست از زندگی کشیدن. چشم از جهان فروبستن:
تنم ز هجر تو چشم از جهان فرو میدوخت
نوید وصل جمال تو داد جانم باز.حافظ ( از آنندراج ).رجوع به چشم فروبستن شود.