مکروه مطلق

اصطلاح «مکروه مطلق» به فعلی گفته می‌شود که انجام آن در همه شرایط دارای کراهت است و انجام آن به صلاح نیست. این نوع مکروه برخلاف «مکروه مشروط» است که کراهت آن به شرایط خاصی وابسته است؛ مکروه مطلق بدون شرط و در هر وضعیت، ناپسند شمرده می‌شود. منظور از «کراهت» در این عبارت، عدم توصیه شرعی به انجام عمل و بهتر بودن اجتناب از آن است، نه حرمت مطلق. انجام مکروه مطلق، گناه محسوب نمی‌شود، اما ترک آن دارای فضیلت و نزدیکی بیشتر به دستورات شرعی است. این نوع اعمال به گونه‌ای است که حتی اگر شرایط خاصی هم پیش آید، انجام آن همچنان مکروه و نامطلوب است. مفهوم «مکروه مطلق» در فقه اسلامی برای تعیین حدود اخلاقی و عملی و راهنمایی افراد در رفتارهای روزمره اهمیت دارد.