مکروه مطلق
اصطلاح «مکروه مطلق» به فعلی گفته می‌شود که انجام آن در همه شرایط دارای کراهت است و انجام آن به صلاح نیست. این نوع مکروه برخلاف «مکروه مشروط» است که کراهت آن به شرایط خاصی وابسته است؛ مکروه مطلق بدون شرط و در هر وضعیت، ناپسند شمرده می‌شود. منظور از «کراهت» در این عبارت، عدم توصیه شرعی به انجام عمل و بهتر بودن اجتناب از آن است، نه حرمت مطلق. انجام مکروه مطلق، گناه محسوب نمی‌شود، اما ترک آن دارای فضیلت و نزدیکی بیشتر به دستورات شرعی است. این نوع اعمال به گونه‌ای است که حتی اگر شرایط خاصی هم پیش آید، انجام آن همچنان مکروه و نامطلوب است. مفهوم «مکروه مطلق» در فقه اسلامی برای تعیین حدود اخلاقی و عملی و راهنمایی افراد در رفتارهای روزمره اهمیت دارد.
مترادف‌ها
ناپسند، ناخوشایند
متضادها
مستحب، واجب
دانشنامه اسلامی
[ویکی فقه] مکروه مطلق به فعل دارای کراهت در همه شرایط اطلاق می شود.
مکروه مطلق، مقابل مکروه مشروط بوده وبه فعل مکروهی گفته می شود که کراهت آن، بر چیزی متوقف و مشروط نیست، مانند: خوردن گوشت اسب و تخم مرغ.
جمله سازی با مکروه مطلق
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 در فقه اسلامی، برخی از اعمال به عنوان مکروه مطلق شناخته می‌شوند، یعنی انجام آن‌ها بهتر است که ترک شود اما انجام ندادن آن‌ها گناه محسوب نمی‌گردد.
💡 فقیه در پاسخ به سوال نمازگزار، توضیح داد که این عمل خاص در شرایط فعلی از نظر شرعی به عنوان یک کار مکروه مطلق قلمداد می‌شود.
💡 برای رسیدن به کمال در عبادت، مؤمنان سعی می‌کنند از تمامی کارهای مکروه مطلق دوری کنند تا تمرکز و خلوص نیت آن‌ها در نماز حفظ شود.
