مظائمه

( مظائمة ) مظائمة. [ م ُ ءَ م َ ] ( ع مص ) دو خواهر را دو کس خواستن. ( منتهی الارب )( ناظم الاطباء ). با خواهر زن دیگری ازدواج کردن. ( ازاقرب الموارد ) ( از محیط المحیط ). هم ریشی. هم پاچگی. ( یادداشت به خط مرحوم دهخدا ). رجوع به مظائبه شود.