مداقیع

مداقیع. [ م َ ] ( ع ص، اِ ) ج ِ مُدقِع به معنی شتری که علف را وقت خوردن از خاک برکند. ( از منتهی الارب ). رجوع به مدقع شود.

شتری که علف را وقت خوردن از خاک بر کند