مالابد

لغت نامه دهخدا

مالابد. [ ب ُدد ] ( ع ص مرکب، اِ مرکب ) آنچه ضروری است. آنچه از آن چاره ای نیست: و از مالابد نکاهد و در مالایعنی نیفزاید. ( المعجم ). و رجوع به ماده بعد شود.