لغت نامه دهخدا
غرنیچی. [ غ َ ] ( اِ ) سرما و زمستان سخت. ( برهان قاطع ) ( اقرب الموارد ) ( انجمن آرا ). به حذف نون نیز دیده شده است. ( آنندراج ) ( انجمن آرا ). سرمای سخت و زمستان و غرنچی به حذف تحتانی مخفف آن است.
غرنیچی. [ غ َ ] ( اِخ ) نام شخصی است معین یا غیر معین:
چو غرنیچی به محشر زنده گردد
بسنجد طاعتش ایزد به میزان
کم آید طاعتش گوید خدایا
ترازو پله دارد سر بگردان.( فرهنگ نظام ).
