شواحی

لغت نامه دهخدا

شواحی. [ ش َ ] ( ع ص، اِ ) ج ِ شاحی: جاء الخیل شواحی؛ یعنی دهان گشاده آمدند اسبان. ( منتهی الارب ).

جمع شاحی جائ الخلیل شواحی یعنی دهان گشاده آمدند اسبها.