لغت نامه دهخدا
باضک. [ ض ِ ] ( ع ص ) بَضوک. ( منتهی الارب ). شمشیر بران. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ): سیف باضک و بضوک، قاطع. ( از ذیل اقرب الموارد ). و رجوع به بضوک شود.
برای دسترسی سریع و آسان میتوانید لغت یاب را نصب کنید
برای نصب لغت یاب در ios لطفا آیکون
را زده و گزینه Add to Home Screen را انتخاب کنید.
مایل به دریافت اعلان فال ویدیویی روزانه هستید؟