لغت نامه دهخدا
( اظلوفة ) اظلوفة. [ اُ ف َ ] ( ع اِ ) زمینی که در وی سنگهای تیز باشد، گویا سرشت آن سرشت کوه است. ج، اظالیف. ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ) ( آنندراج ). اظلوفه از زمین؛ تکه ای خشن سخت دارای سنگهای تیز بر طبیعت خلقت کوه. ( از متن اللغة ) ( از اقرب الموارد ). و رجوع به اظالیف شود.
