ادوش

لغت نامه دهخدا

ادوش. [ اَ وَ ] ( ع ص ) مرد تباه چشم. ( منتهی الارب ). تباه چشم از علت. ( مهذب الاسماء ). آنکه چشمش تاریکی کند. مؤنث: دَوشاء. ج، دوش. و رجوع به ادوس شود.