لغت نامه دهخدا
تارچوبه. [ ب َ / ب ِ ] ( اِ مرکب ) دارویی است که در دواها بکار برند و آنرا هلیون نیز گویند. ( فرهنگ جهانگیری ) ( برهان ). در جهانگیری و برهان قاطع هر دو در حرف تاء مرقوم است، همانا مارچوبه را تارچوبه خوانده اند و آن خطا است و مارچوبه نام تره ایست بستانی که کارند و برآید و آن را پزند و بجای بورانی خورند وبه عربی هلیون گویند. ( انجمن آرا ) ( آنندراج ). تصحیف مارچوبه. ( محمد قزوینی از حاشیه برهان قاطع چ معین ) ( یادداشت های مرحوم دهخدا ). هلیون، گیاهی است، به فارسی مارچوبه و مارگیاه نیز خوانند. ( منتهی الارب ).
