بنی اهدل

[ویکی فقه] بَنی ْ اَهْدَل، لقب خاندان یمنی ِ بزرگی که بسیاری از آنان صوفی، ادیب، فقیه، شاعر، اصولی، نحوی، متکلم و مؤلف بوده اند.
این خاندان را که نسبشان به امام جعفر صادق ع می رسد و در جنوب غربی جزیرةالعرب ساکن بوده اند، «مهادله » نیز گفته اند. جد آن ها، محمد بن سلیمان که تمایلات صوفیانه داشت، همراه نوادگانش از عراق به یمن رفته، و در ناحیه وادی سهام ساکن شده بود. پس از آن، یکی از نوادگان او - جد مشایخ بنی قدیمی - به ناحیه وادی سردد رفت و یکی دیگر - سرسلسله باعلوی ه م - به حضرموت کوچید. نخستین فرد از این خاندان که به «اهدل » ملقب شد، علی بن عمر شم، معروف به «قطب یمن »، از اهالی تهامه بود. جمعی از سادات این خاندان در شهر زبید، واقع در یمن مدفونند و به دستور مراد پاشا، وزیر سلطان احمد گنبد بزرگی بر قبور آنان بنا شده است.
مشهورترین فقیهان بنی اهدل
مشهورترین فقیهان و محدثان این خانواده که صاحب آثاری نیز بوده اند، عبارتند از طاهر بن حسین د ۹۸ق /۵۹۰م، محمد بن طاهر د ۰۸۳ق /۶۷۲م، یحیی بن عمر د ۱۴۷ق /۷۳۴م، سلیمان بن یحیی د ۱۹۷ق /۷۸۳م، محمد بن احمد د ۱۹۸ق /۷۸۴م و عبدالرحمان بن سلیمان ۲۵۰ق /۸۳۴م.
افراد دارای گرایش عرفانی
بسیاری از افراد این خاندان، علاوه بر احاطه بر علوم متداول دارای گرایش های عرفانی نیز بودند و برخی از آنان در منطقه یمن از جمله مشایخ به شمار می آمدند:
← ابوالحسن علی بن عمر
...