لغت نامه دهخدا
اشیاف مامیثا. [ اَش ْ ف ِ ] ( ترکیب اضافی،اِ مرکب ) یعنی عصاره مامیثا، و مامیثا بلغت سریانی نام رستنیی باشد که آنرا در قابضات بکار برند و آنرا رهبانانی که در نواحی موصل می باشند سازند، درد چشم را نافع است. ( برهان ) ( هفت قلزم ) ( آنندراج ). عصاره ٔمامیشا است و گفته شود خشخاش مشوک. ( اختیارات بدیعی ). و رجوع به مامیثا و خشخاش مشوّک و الفاظ الادویه و تحفه حکیم مؤمن شود.
