لغت نامه دهخدا
معکر. [ م ُ ک ِ ] ( ع ص ) مردی اشتردار.( مهذب الاسماء ). خداوند گله شتر. ( آنندراج ) ( از منتهی الارب ) ( از اقرب الموارد ). و رجوع به اعکار شود.
معکر. [ م ُ ک ِ ] ( ع ص ) مردی اشتردار.( مهذب الاسماء ). خداوند گله شتر. ( آنندراج ) ( از منتهی الارب ) ( از اقرب الموارد ). و رجوع به اعکار شود.