لغت نامه دهخدا
زنودن. [ زِ / زُ دَ ] ( مص ) زنوییدن.( لسان العجم شعوری ج 2 ص 45 و 48 ). شخولیدن و مویه و ناله کردن. ( ناظم الاطباء ). || خفتن و خوابیدن و غنودن. ( ناظم الاطباء ). رجوع به زنوییدن شود.
زنودن. [ زِ / زُ دَ ] ( مص ) زنوییدن.( لسان العجم شعوری ج 2 ص 45 و 48 ). شخولیدن و مویه و ناله کردن. ( ناظم الاطباء ). || خفتن و خوابیدن و غنودن. ( ناظم الاطباء ). رجوع به زنوییدن شود.
(زَ دَ ) (مص ل. ) زنوییدن.
= زنوییدن
زنوییدن.