بربالیدن

سقوط کردن، زوال یافتن، شکست خوردن، افتادن

بربالیدن. [ ب َ دَ ] ( مص مرکب ) بالیدن. نشاءة. شبول؛ بربالیدن کودک. ( تاج المصادر بیهقی ). رجوع به بالیدن شود.