لغت نامه دهخدا
ابوالمثوی. [ اَ بُل ْ م َ وا ] ( ع ص مرکب، اِ مرکب ) مرد خداوند خانه. ( المزهر ) ( دهار ). مرد میزبان. ( مهذب الاسماء ). ابوالمنزل. صاحبخانه. خانه خدا. مهماندار. || مهمان. ( منتهی الارب ). || مرد بسیارضیافت. مهماندوست. ( المرصّع ). و چون خداوند خانه زن بود او را ام المثوی خوانند.
