مناده
لغت نامه دهخدا
( منادة ) منادة. [ م ُ د دَ ] ( ع مص ) مخالفت کردن با هم. ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ) ( از اقرب الموارد ).
فرهنگ فارسی
مخالفت کردن با هم.
( منادة ) منادة. [ م ُ د دَ ] ( ع مص ) مخالفت کردن با هم. ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ) ( از اقرب الموارد ).
مخالفت کردن با هم.