قیت

لغت نامه دهخدا

قیت. ( ع اِ ) قوت. ( منتهی الارب ) ( از اقرب الموارد ). خورش به اندازه قوام بدن انسان. ( آنندراج ). رجوع به قوت شود.

فرهنگ فارسی

قوت خورش باندازه قوام بدن انسان.