بادغرا تصویر معنی بادغرا لغت نامه دهخدا بادغرا. [ غ َ ] ( اِ مرکب ) جائی که درو باد گذرد و مقامی که در آن باد از هر جانبی برسد و آن عمارتی است مخصوص. ( آنندراج ). رجوع به بادرس، بادغد،بادغر، بادغرد، بادغس، بادغن، بادغند، بادگی شود. کلمات مرتبط بادمجرا گزارش محتوای نامناسب
