ارطاماسیا
لغت نامه دهخدا
ارطاماسیا. [ اَ ] ( معرب، اِ ) امبروسیا. ارطاناسیا. ( تذکره ضریر انطاکی ). بوی مادران. بویمدران. شویلا. برنجاسف. شواصرا. مسک الجن. ارطیمیا. ارطمیسا گویند وآن اطمیساست و بلنجاسف و برنجاسف گویند. ( اختیارات بدیعی ). بیونانی برنجاسف است. ( تحفه حکیم مؤمن ).
جمله سازی با ارطاماسیا
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 داستانهای تاریخی از شجاعت و هوش نظامی ارطاماسیا حکایت میکنند که چگونه در نبردهای دریایی نقش بسیار تعیینکنندهای برای پادشاه خود ایفا کرد.
💡 در تحلیلهای سیاسی دوران باستان، شخصیت ارطاماسیا به عنوان زنی قدرتمند و سیاستمداری برجسته که در شرایط سخت تصمیم میگرفت، شناخته میشود.
💡 پژوهشگران با مطالعه متون کلاسیک، سعی در بازسازی دقیق جزئیات زندگی و نقش ارطاماسیا در معادلات قدرت دریایی در آن دوران تاریخی دارند.