لغت نامه دهخدا
شالگ. [ ل َ ] ( اِ ) آن باشد که شخصی را در عوض دیگری بجهت طلبی که از دیگری دارد بگیرند. ( برهان قاطع ). رجوع به شالنگ و شاکمند شود. || برجستن و فروجستن شاطران و پیاده روان را نیز گویند. ( برهان قاطع ). شلنگ.( حاشیه برهان چ معین ). رجوع به شلنگ و شلنگ تخته شود. || گلیمی را نیز گفته اند که در زیر فرشها دوزند. ( برهان قاطع ). رجوع به شال و شالنگ شود.
